Η πολιτική περνάει κρίση, η πολιτεία είναι διχασμένη.

Μπορούμε να νοσταλγούμε τον χρυσό αιώνα όταν οι πολίτες στρατεύονταν πολιτικά, όταν συμμετείχαν στα δημόσια πράγματα, όταν συζητούσαν εποικοδομητικά και ο καθένας δικαιούταν να πάρει το λόγο, όπως φανταζόμαστε ότι συνέβαινε στην πολιτεία των Αθηνών της κλασικής περιόδου.

Αυτή η αναφορά, οικεία στους πολιτολόγους, στους φιλοσόφους, στους ιστορικούς και στους νομικούς, δεν εξετάστηκε μέχρι στιγμής παρά από θετική σκοπιά, στο πλαίσιο μιας παράδοσης που εννοεί να παρουσιάσει τη σύγχρονη δημοκρατία ως απόγονο της αρχαίας.

Ωστόσο, η αρχαία δημοκρατία, η τόσο εξιδανικευμένη, μπορεί ταυτόχρονα να χρησιμεύσει ως πρότυπο, όσον αφορά τις εκτροπές , τις αδυναμίες και τις κρίσεις της, για να κατανοήσουμε καλύτερα την πολιτική του σήμερα.